ခံုးေက်ာ္တံတားအနားယူေလ့ရွိတဲ့ ပစၥည္းပို႔ လူငယ္ တဦး

ေရဗန္၊ ဒီဇင္ဘာ ၄။၂၀၁၈

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာ တေနရာနဲ႔ တေနရာကို ပစၥည္းပို႔တဲ့ လုပ္ငန္းေတြဟာ အခ်ိန္တို အတြင္းမွာ တိုးတက္လာတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္ပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာလည္း စက္ဘီးစီးတတ္ရံုနဲ႔ အလုပ္ရႏိုင္တဲ့ ဒီလုပ္ငန္းကို စိတ္ဝင္စားလာၾကပါတယ္။ ေရႊဂံုတိုင္ ခံုးေက်ာ္တံတားေအာက္မွာ ေန႔တိုင္းနီးပါး ေတြ႕ျမင္ရမယ့္ ပစၥည္းပို႔ လူငယ္တဦးရဲ႕ ပံုရိပ္ေတြကို တင္ဆက္ေပးခ်င္ပါတယ္။

ေနအပူကိုအံတုရင္း ပစၥည္းပို႔ၿပီး ေမာပန္းခ်ိန္မွာ တံတားေအာက္မွာ လာေရာက္နားေလ့ရွိပါတယ္

သူဟာ ေရႊဂံုတိုင္ဖက္ကို အၿမဲ ပစၥည္းပို႔ရသူပါ
Anime ကို ႀကိဳက္တဲ့ သူဟာ အနားယူခ်ိန္ေတြမွာ anime ေတြကိုၾကည့္ေလ့ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္

သူ႔ရဲ႕ အသံုးေဆာင္ပစၥည္းေတြကို နားေနခ်ိန္မွာေတာင္ ဂ႐ုစိုက္ေလ့ရွိပါတယ္

သူ႔ရဳ႕ အဓိကအသံုးအေဆာင္ျဖစ္တဲ့ စက္ဘီး

ဒီလို ခံုးေက်ာ္တံတားေတြေအာက္မွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕က လူငယ္ေတြဟာ အနားယူျခင္း ေဘာလံုးကန္ျခင္း စကိတ္စီးျခင္း အကေလ့က်င့္ျခင္း စတာေတြကို ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိပါတယ္

ေျမနီကုန္း ဂံုးေက်ာ္တံတားေအာက္က အကပညာရွင္လူငယ္မ်ား။

 

ေရဗန္ ႏိုဝင္ဘာ ၂၀၁၈။

 

စစ္အစိုးရေအာက္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာေနထိုင္ခဲ့ျပီး ဒီမိုကေရစီအသြင္ကူးေျပာင္းကာလကို စတင္ေရာက္ရွိလာခ်ိန္က စလို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ကားတင္သြင္းခြင့္ေတြ ကုန္သြယ္ခြင့္ကို တရားဝင္ဖြင့္ေပးခဲ့တာေတြရွိလာပါတယ္။ ဒီလိုေတြ တိုးတက္လာတာရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲကေတာ့ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးကို တိုးခ်ဲ႕ရတာပါ။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ စတင္ျပီးေတာ့ ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြကို တည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။

ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြ တည္ေဆာက္ျပီးစီးခ်ိန္မွာေတာ့ ျပည္သူေတြဟာ ဒီတံတားေတြေအာက္မွွာ အနားယူျခင္း၊ အားကစားျပဳလုပ္ျခင္းေတြကို စတင္ျပဳလုပ္ပါေတာ့တယ္။

_DSC4522
ဂံုးေက်ာ္တံတားေအာက္မွာ အကေလ့က်င့္ေလ့ရွိတဲ့ လူငယ္မ်ား

ဂံုးေက်ာ္တံတား ယဥ္ေက်းမႈဆိုတာ ဘာလဲ

ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြ တည္ေဆာက္ျပီးတဲ့ ေနာက္မွာ လူငယ္ေတြဟာ ဒီတံတားေတြေအာက္မွာ လာေရာက္အပန္းေျဖျခင္း၊ အကေလ့က်င့္ျခင္း၊သီခ်င္းဆိုျခင္းေတြကို စတင္ျပဳလုပ္လာၾကသလို ခရီးတေထာက္နားသူေတြလည္း ထုနဲ႔ေဒး ျဖစ္လာပါတယ္။ အဓိကကေတာ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ရဲ႕ ေျမေနရာ ရွားပါးမႈေၾကာင့္လို႔ပဲ ထင္ပါတယ္။

အားကစားကြင္းလံုေလာက္စြာမရွိျခင္း လူငယ္ေတြမွာ လိုအပ္တဲ့ ေဖ်ာ္ေျဖးေရးနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ ေနရာေတြ ရွားပါးျခင္းေၾကာင့္ ျမန္မာလူငယ္ေတြမွာ အခက္အခဲေတြျဖစ္ေနတာေတြကို ေျဖရွင္းေပးတဲ့ ေနရာဟာ ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြ ေအာက္က ေနရာလြတ္ေတြျဖစ္လာတာပါ။

FFD8DEA9-2F2A-4E12-9948-65DD8E90D3CB
ဂံုးေက်ာ္တံတား ရွိရာ ေျမပံု

တံတားေအာက္မွာ အကေလ့က်င့္တဲ့ လူငယ္မ်ား

ဂံုးေက်ာ္တံတားတိုင္းမွာ သူ႕ ရိုးရာနဲ႔သူ ရွိလာပါတယ္။ ေျမနီကုန္းမွာရွိတဲ့ ဂံုးေက်ာ္တံတားေအာက္မွာေတာ့ လူငယ္ေတြဟာ အကကို အဓိကထားျပီး လာေရာက္ေလ့က်င့္ၾကပါတယ္။

လူငယ္ေတြ ေျပာျပတဲ့ ဂံုးေက်ာ္တံတားအေၾကာင္း

ဒီလို အက လာေရာက္ေလ့က်င့္ေနတဲ့ လူငယ္ေတြထဲက လူငယ္တခ်ိဳ႕က ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြ အေၾကာင္းကို ေျပာျပထားပါတယ္။ Street Dance လို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့ Popping Dance ကို ေလ့က်င့္ေနတဲ့ “Mongoose” က

_DSC4493
mongoose

ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြ မရွိခင္က အိမ္မွာသာ ကခဲ့ရေၾကာင္း၊ အိမ္မွာ ကတဲ့ အခါ ကိုယ္ကေနတာကို အမွားေဝဖန္ေထာက္ျပသူမရွိတာေၾကာင့္ အခက္အခဲေတြ အမ်ားၾကီး ေတြ႕ခဲ့ရေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။

_DSC4475
စြမ္း

Popping Dance ကို ေလ့က်င့္ေနတဲ့ ေနာက္ထပ္ လူငယ္တဦးကေတာ့ အသက္ ၁၄ ႏွစ္သာ ရွိေသးတဲ့ “စြမ္း” ပါ။ ေက်ာင္းတဖက္နဲ႔ ဒီလို တံတားေအာက္မွာ အက လာေရာက္ေနတာကို မိဘေတြက သေဘာတူတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အခ်ိန္ပိုင္းနဲ႔သာ ကတာျဖစ္ျပီး အရင္ကလို လမ္းမေတြေပၚမွာ ကေနတာထက္ ဒီလို ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြေအာက္မွာ လာေရာက္ ကေနတာ အရင္ကထက္ ပိုအဆင္ေျပျပီး အႏၱရာယ္လည္း ကင္းတယ္လုိ႔ ေျပာပါေသးတယ္။

 

ဂံုးေက်ာ္တံတားေအာက္က အျခားဘဝေတြ

ရန္ကုန္မွာ ေဆာင္းဟာ ေပ်ာက္လုနီးပါးျဖစ္ေနပါတယ္။ ရာသီဥတု ပူျပင္းလြန္းတာေၾကာင့္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာ သြားလာသူေတြဟာ ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြေအာက္မွာ ခရီးတေထာက္ နားေလ့ရွိၾကပါတယ္။ ညေနေစာင္းရင္ ျခင္းခတ္သူေတြ၊ ေဘာလံုးကန္သူေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ့ ေျမနီကုန္း ဂံုးေက်ာ္တံတားကို ေတြ႔ျမင္ရမွာပါ။

 

ရန္ကုန္တိုင္း ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ဦးျဖိဳးမင္းသိန္းကေတာ့ “ဒီဂံုးေက်ာ္တံတားေတြကို ဘယ္လိုမြမ္းမံၾကမလဲဆိုတဲ့ လူငယ္ေတြရဲ႕ အေတြးေတြကို ပံုေဖာ္ဖို႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာပါ။ ဂံုးေက်ာ္တံတားေတြမွာ ကိုယ့္စိတ္ကူးစိတ္သန္းေတြကို အေကာင္အထည္ေဖာ္လို႔ ရပါတယ္။ လူငယ္ေတြဟာ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ကို ဖန္တီးႏိုင္တယ္ ” လို႔ ေျမနီကုန္းဂံုးေက်ာ္တံတားေအာက္ အႏုပညာစီမံကိန္းျပီးစီးေအာင္ျမင္ျခင္း အခမ္းအနားမွာ ေျပာခဲ့ပါတယ္။

၂
ရန္ကုန္တိုင္းဝန္ၾကီး ဦးျဖိဳးမင္းသိန္း

 

ေျမနီကုန္းဂံုးေက်ာ္တံတား အသြင္ေျပာင္း ပံုေဖာ္ေရးစီမံကိန္းမွာ ေဘာလံုးကြင္း၊ျခင္းလံုးကြင္းမ်ား၊ ဝိုင္းဖြဲ႔ကရန္ ေနရာမ်ား ေလွ်ာက္လမ္းမ်ားနဲ႔ ခံုတန္းရွည္မ်ားကို ထည့္သြင္းကာတည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္ျပီး Graffiti မ်ားနဲ႔ အလွဆင္ထားပါတယ္။ ဒီစီမံကိန္းအတြက္ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသၾကီး အစိုးရမွ က်ပ္သန္း ၄၀၀၀ေက်ာ္ အကုန္အက်ခံကာ တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

 

အိမ္ယာမဲ့ အျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္း (၃၀) ေက်ာ္ေနထိုင္ရင္း ခိုစာ ေရာင္းေနသူ

ေရဗန္ ႏိုဝင္ဘာ ၂၄။၂၀၁၈။

 

သူဟာ တေနကုန္ေစ်းေရာင္းျပီး ညဖက္ဆို သကၤန္းတိုက္ေရွ႕မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တူတူအိ္ပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ လမ္းေဘးမွာအိ္ပ္ရတာက လြတ္လပ္လို႔ အိမ္နဲ႔ဆိုရင္ မေနတတ္ဘူးလို႔ ေျပာပါေသးတယ္။

လူသားတိုင္းရဲ႕ အိပ္မက္က ကိုယ္ပို္င္ဆိုင္တဲ့ အိမ္တလံုးရွိခ်င္ၾကတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္လည္း ငယ္စဥ္ထဲက အလုပ္လုပ္ၾက၊ ပညာ သင္ၾက ပိုက္ဆံရွာရင္း အတည္တက်ျဖစ္ဖို႔ ၾကိဳးစားေလ့ရွိၾကပါတယ္။ လူသာမန္ေတြလို မဟုတ္ဘဲ ကိုယ္ပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို႔ ေစ်းဆိုင္ေလး တခုသာ ရွိေပမယ့္ အျမဲျပံဳးျပီး ကိုယ့္ေလာက္ အဆင္မေျပသူေတြကို ကူညီေနတာဟာ အံ့ၾသစရာပါ။

IMG_0712[1]

သူဘယ္သူလဲ

သူကေတာ့ ေရႊတိဂံုဘုရား အေရွ႕ဖက္မုခ္မွာ ခိုစာ ေရာင္းခ်တဲ့ အသက္ (၆၂) အရြယ္ ေဒၚျပံဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဆန္ေရာင္းျပီး အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္း ျပဳခဲ့တဲ့ သူဟာ ေငြေၾကးအဆင္မေျပမႈေတြ ျဖစ္ျပီး ဆန္ဆိုင္ ျပဳတ္သြားျပီး ေနာက္ လမ္းေဘးမွာ စတင္ ေစ်းေရာင္းခ်ခဲ့ပါတယ္။

 

အိမ္ေထာင္ ၂ခါက်ခဲ့ဖူးတဲ့ သူဟာ စီးပြားပ်က္ျပီးေနာက္မွာ လႊတ္ငါး ေရာင္းခဲ့ေပမယ့္ ေရကန္အတြင္း ငါးအေသးေတြကို လႊတ္တဲ့ အခါ ငါးအၾကီးေတြက ျပန္လည္စားေသာက္တာကို ေတြ႔ျပီးေနာက္ လိပ္ျပာမသန္႕သလို ခံစားခဲ့ရလို႔ ငါးေရာင္းျခင္းကို စြန္႔လႊတ္ခဲ့ျပန္ပါတယ္။ သားႏွစ္ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့တဲ့ သူဟာ  အိမ္ေထာင္က်ျပီး ျဖစ္တဲ့ သားေတြနဲ႔ အတူတူမေနဘဲ ေစ်းေရာင္းတဲ့ ေနရာတဲ႔ ခပ္လွမ္းလွမ္းက သကၤန္းတိုက္တခုရ႕ဲ မ်က္ႏွာစာမွာ အိပ္ေလ့ရွိပါတယ္။ မနက္ ၅ နာရီမွာ အိ္ပ္ယာထ ကိုယ္လက္သန္႔စင္ျခင္းေတြကို အမ်ားသံုး အိမ္သာေတြမွာ ျပဳလုပ္ျပီး ေရႊတိဂံုဘုရားမွာ ေန႔တိုင္း ဘုရားဝတ္ျပဳပါေသးတယ္။ မနက္ ၉နာရီမွာ ခိုစာေရာင္းခ်ျခင္းလုပ္ငန္းကို စတင္ျပီး ညေန ၅နာရီမွာ ဆိုင္ပိတ္ပါတယ္။ ဒုတိယအိမ္ေထာင္ကေတာ့ ေနရပ္ကို ျပန္သြားေပမယ့္ သူမက ရန္ကုန္သူ ျဖစ္ေနလို႔ ရန္ကုန္ျမိဳ႕က မခြာခ်င္ဘူးလို႔ ရင္ဖြင့္ပါေသးတယ္။

စားဝတ္ေနေရး အခက္အခဲက ဘာေတြလဲ

မနက္ ငါးနာရီမွာ ဘုရားဝတ္ျပဳျပီး တေနကုန္ေစ်းေရာင္းတဲ့ သူဟာ ကိုယ္ပိုင္အိမ္မရွိတာေၾကာင့္ လမ္းေဘးဆိုင္ေတြမွာ ထမင္း ဝယ္စားပါတယ္။ ငါးရာဖိုးေလာက္ ဟင္းဝယ္ရင္ တေနကုန္စားဖို႔ ေလာက္ငွျပီး သူရဲ႕ တေန႔တာ ဝင္ေငြက ၈ေထာင္ကေန တေသာင္းထိ ရွိပါတယ္။ ေနာက္ေန႔အတြက္ အရင္းခ်န္တာေတြနဲ႕ ဆိုရင္ အျမတ္ငါးေထာင္ေလာက္က်န္ေပမယ့္ သူဟာ အလွဴအတန္း ရက္ေရာလြန္းတာေၾကာင့္ စုမိေဆာင္းမိ သိပ္မရွိဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ အားနာတတ္တဲ့ သူရဲ႕ အက်င့္ေၾကာင့္ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ဆံုးရံႈးခဲ့ရပါတယ္။ လက္ရွိမွာ သူရဲ႕ ေန႕စဥ္အလွဴက ေခြးသံုးေကာင္ကို ထမင္းေကၽြးျခင္း၊ သူနဲ႔ အတူေနထိုင္တဲ့ အိမ္ယာမဲ့ အေဖာ္အမ်ိဳးသမီးကို ေန႔စဥ္ထမင္းေကၽြးေလ့ရွိပါတယ္။ ဒီလို လွဴရတဲ့ အတြက္လည္း အလြန္ေပ်ာ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

 

သူဟာ အိမ္ယာမဲ့ အျဖစ္ ေနထိုင္တာ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ေက်ာ္ ေနထိုင္ခဲ့တာ ျဖစ္လို႔ အခု ခိုစာေရာင္းခ်တဲ့ လုပ္ငန္း လုပ္ကိုင္ခ်ိန္မွာ ေငြအရင္းကို ေခ်းခဲ့ရတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္တဲ့ သူဟာ အခါၾကီး ရက္ၾကီးေတြမွာ အလွဴအတန္းလုပ္ခ်င္လို႔ ေခ်းခဲ့ဖူးတဲ့ ပိုက္ဆံေတြကို အခုထိ ဆပ္ေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူအဓိက ေရာင္းခ်တဲ့ ေျပာင္းဖူးေစ့နဲ႔ ပဲေစ့ေတြကို ဗဟန္းေစ်းမွ ေန႔စဥ္ယူျပီး ေရာင္းခ်တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒီလို ေရာင္းခ်တဲ့ အခါ ပဲေစ့က ေရစိမ္ရင္ ပြားလာတာေၾကာင့္ ပဲေစ့ကို ပိုမိုေရာင္းခ်ပါတယ္။

IMG_0628[1]IMG_0629[1]

 

 

ဘာေၾကာင့္ အိမ္ယာမဲ့ ျဖစ္ခဲ့တာလဲ

အပ်ိဳဘဝမွာ ကင္ဆာျဖစ္တဲ့ မိခင္ကို ေငြေခ်းျပီး ေဆးကုေပးရင္းက အေၾကြးမဆပ္ႏိုင္ေတာ့တာေၾကာင့္ အိမ္ကို ေရာင္းခ်ခဲ့ရပါတယ္။ ပထမအိမ္ေထာင္နဲ႔ ေနထိုင္စဥ္ အိမ္ငွားေနထိုင္ခဲ့ျပီး ခင္ပြန္းကြယ္လြန္ပီးေနာက္မွာေတာ့ အိမ္ယာမဲ့ အျဖစ္သာ ေနထိုင္ခဲ့ရင္း ရဲျဖစ္သူ ဒုတိယအိမ္ေထာင္နဲ႔ အေၾကာင္းပါခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယခင္ပြန္း ေနရပ္ျပန္ခ်ိန္မွာ လိုက္သြားျခင္းမရွိဘဲ ခိုစာကိုသာ ဆက္လက္ေရာင္းခ်ေနထိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ယာမဲ့ အျဖစ္ေနထိုင္ရလို႔ ရွက္ျခင္း၊သိမ္ငယ္ျခင္း ျဖစ္တာေတြကို မေတြ႔ရဘဲ ျပံဳးျပံဳးရႊင္ရႊင္အျမဲေနတတ္လို႔ သူရဲ႕ နာမည္ဟာ သူနဲ႔ ကိုက္ညီလြန္းတာကို အံ့ၾသဖြယ္ ေတြ႔ျမင္ရပါေသးတယ္။

လမ္းေဘးေစ်းသည္ ျဖစ္တာေၾကာင့္ စည္ပင္သာယာဝန္ထမ္းေတြ လာေရာက္ ဖမ္းဆီးတာေတြ ကိုလည္း ၾကံဳရပါေသးတယ္။ သူက တႏိုင္တပိုင္သာ ေရာင္းခ်သူျဖစ္တာေၾကာင့္ ပစၥည္းအသိမ္းမခံရေပမယ့္ ေစ်းေရာင္းခ်ိန္ ကန္႔သတ္မႈေတြ ရွိလာပါတယ္။ မနက္ေစာေစာဟာ ေစ်းေရာင္းေကာင္းတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာ မေရာင္းရဘဲ မနက္ ၉ နာရီမွသာ ေရာင္းရတာေၾကာင့္ ဝင္ေငြေတာ့ နည္းသြားတယ္လို႔  ဆိုပါတယ္။

IMG_0710[1]IMG_0586[1]

 

လိုခ်င္တပ္မက္မႈနည္းလြန္းသူ

အသက္အရြယ္ၾကီးျမင့္ေနျပီ ျဖစ္လို႔  ေနအိမ္တလံုးလိုအပ္ေနဟန္တူေနေပမယ့္ သူကေတာ့ သူရဲ႕ လက္ရွိဘဝကို ေက်နပ္ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စကားေျပာရာမွ နိမ့္ခ်ေျပာဆိုေလ့ရွိတဲ့ သူက လူ႔ေလာကမွာ အလြန္ဆံုးေနရရင္ သံုးႏွစ္၊ေလးႏွစ္ေလာက္သာ ျဖစ္လို႔ အခုလုပ္ေနတဲ့ ကုသိုလ္လည္းရ ဝမ္းလည္းဝျပီး စားေသာက္ဖို႔ လံုေလာက္ေနတာေၾကာင့္ အိမ္ယာမဲ့ ဘဝနဲ႔ပဲ ေနထိုင္ေတာ့မယ္လို႔ ခပ္ေဝးေဝးကို ေငးရင္း ေျဖဆိုခဲ့ပါတယ္။

 

 

 

 

သင့္ရဲ႕ ခရီးသြားေဖာ္

 

စာဖတ္သူအားလံုးကို ၾကိဳဆိုပါတယ္။

က်မက ဒီ ဘေလာ့ကို စတင္ခဲ့တဲ့ Raven ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဘေလာ့ကို စတင္ျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းအရင္းကေတာ့ က်မစိတ္ကူးမိတာေတြ၊က်မ ႏွစ္သက္တာေတြကို စာဖတ္သူေတြကို Share ေပးခ်င္တာေၾကာင့္ျဖစ္ပါပဲ။ စာဖတ္သူေတြနဲ႔ ရင္းႏွီးသြားခ်င္လို႔ က်မရဲ႕ အေၾကာင္းအနည္းအက်ဥ္းကို ေဖာ္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။က်မက ေလာေလာဆယ္မွာ ရန္ကုန္ျမိဳ႔မွာ ေနထိုင္ျပီး သတင္းမီဒီယာ တခုမွာ ဘာသာျပန္ သတင္းေရးသားသူအျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ေနပါတယ္။ က်မက ရွမ္းျပည္ကေန ရန္ကုန္ကို လာျပီး အလုပ္လုပ္ရတာ ျဖစ္လို႔ ရန္ကုန္ေရာက္စမွာ အခက္အခဲ အမ်ားၾကီးကို ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္။ အဓိက ကေတာ့ နယ္က ေျပာင္းလာသူေတြ ရန္ကုန္မွာ ေနထိုင္သြားလာတာ အဆင္ေခ်ာေစဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ စတင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။

အခါအားေလ်ာ္စြာ ခရီးသြားလာျခင္းအေၾကာင္းေတြ၊ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအညႊန္းေတြနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔က အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကို ေဖာ္ျပေပးသြားပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ က်မဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ေတြအေပၚ က်မ အျမင္ေတြ၊ဂီတနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အင္တာဗ်ဴး ဗီဒီယိုေတြကိုလည္း ေဖာ္ျပေပးဖို႔ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။

1.jpg

အခါအားေလ်ာ္စြာ ခရီးသြားလာျခင္းအေၾကာင္းေတြ၊ရုပ္ရွင္ဇာတ္ကားအညႊန္းေတြနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံ အႏွံ႔က အစားအေသာက္ေတြနဲ႔ ပတ္သက္တာေတြကို ေဖာ္ျပေပးသြားပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ က်မဖတ္ဖူးတဲ့ စာအုပ္ေတြအေပၚ က်မ အျမင္ေတြ၊ဂီတနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အင္တာဗ်ဴး ဗီဒီယိုေတြကိုလည္း ေဖာ္ျပေပးဖို႔ရည္ရြယ္ထားပါတယ္။

ခရီးသြားလာျခင္းနဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြ၊တေယာက္ထဲ ခရီးသြားလိုတဲ့ ျမန္မာမိန္းခေလးေတြ အတြက္ လိုအပ္တဲ့ အခ်က္အလက္ေတြကို သိခ်င္တယ္ဆိုရင္ က်မက သင့္ရဲ႔ ခရီးသြားေဖာ္ အျဖစ္ ရွိေနမွာ ျဖစ္လို႔ လာေရာက္ဖတ္ရႈေစခ်င္ပါတယ္

စိတ္ဝင္တစား ဝင္ေရာက္ဖတ္ရႈေပးတဲ့ စာဖတ္သူအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။